老登 lao deng, is een feministisch buzzwoord dat de laatste jaren tot de publieke sfeer is doorgedrongen, zich via memes verspreidde en uitgegroeid is tot een begrip in de popcultuur. Het is nu een van de meest trendy woorden om mannen te etiketteren die druipen van een ‘ouwe zeikerd aureool’ maar zich daar niet van bewust zijn.
Screenshot
Het woord komt uit China’s Dongbei, het noordoosten. Zoals veelal verscheen het eerst op het internet, voornamelijk in chatgroepen van Xiaohongshu en Douban (Tiktok).
Zo werden films beoordeeld op basis van hun hoeveelheid lao deng-inhoud: 50%, 75% en zelfs 100%.
Naarmate de term zich online verspreidde, ging het woord allerlei mannen en viriele situaties beschrijven zoals bv. iemand die de anderen constant de les leest of constant met de vinger wijst.
Interessant is het feit dat de ‘buitenkant’ van het woord humoristisch is, maar de kern niet. Het bevat kritiek op de patriarchale structuur en op autoriteit. Het doelwit is niet om ’t even wie maar de persoon die de meeste macht, de meeste middelen of het meeste geld heeft in een familie of in de samenleving. In een patriarchale samenleving hebben mannen min of meer een lao deng mentaliteit. Als we de term in een pejoratieve context gebruiken, passen we de term toe op mannen wier uitspraken of handelingen vrouwen een ongemakkelijk gevoel geven.
De Chinese kaskraker Her Story 好东西 (2024), een relatief mild feministische film die vurige debatten uitlokte, is een heel goede film. Sommige mannen noemden het echter niet onverwacht een ‘chick flick’.
Wat voor mannen waren dat? Lao dengs!