De take away kent in China steeds meer succes.
Meituan Waimai, het grootste online platform voor afhaalmaaltijden in China, heeft sinds zijn lancering in 2013 250 miljoen gebruikers en bestrijkt meer dan 1300 steden.
Sinds december 2020 worden afhaalmaaltijden van Meituan eveneens bezorgd in kantoorgebouwen, universiteiten, ziekenhuizen, in meer dan 20 steden in het hele land, en…ze worden afgeleverd in een waimaigui, een take away kast!
Waarom heeft dit in China zo’n succes in de grote steden?
Stel dat je besluit te werken in een co-working space. In China vind je zulke ruimtes in moderne, torenhoge kantoorgebouwen. Koffie automaten zijn er aanwezig maar lunchrooms ontbreken veelal. In de omgeving van de kantoorgebouwen zijn er meestal geen eettentjes…

Hoe los je dat dan op? Je bestelt een maaltijd online, je betaalt het, steeds met  je mobieltje. Een bezorger brengt het naar je locatie en stopt het tasje met je take away in een waimaigui, meestal ligt die in de kelder van het gebouw, soms ook buiten, juist naast het gebouw. Je krijgt dan bericht dat je levering er is. Aangekomen bij de waimaigui, scan je de code via WeChat en scan je de QR-code op de kast om de interface voor de bediening van het miniprogramma te openen.

Je klikt op ‘Haal maalltijd op’. Het systeem opent dan automatisch de deur van de betreffende kast voor jou, waarna je de maaltijd eruit kunt nemen .

Als dat geen mooie uitvinding is!
En, in de waimaigui wordt je maaltijd warm gehouden of zelfs verwarmd.

De afhaalvitrine biedt 24 uur bewaartijd. Indien het eten na die tijd niet is opgehaald, wordt het door het personeel opgeruimd.
China is echt een andere wereld!

Mijn vriendin uit Beijing, Zhou Zhou, deelt hier met ons enkele bedenkingen over de veranderingen op de Chinese sociale platformen.

Vóór korte video’s super populair werden, was WeChat heel geanimeerd en interessant: jonge mensen deelden foto’s en bedenkingen over liefde of mooie gerechtjes, oudere mensen deelden ontroerende momenten of hoe je gezond kunt blijven.

Door de rage van Douyin (TikTok) en Kuaishou, een platform voor korte video’s en live streaming, zowel bij jong en oud ongelooflijk populair, blijven er in de WeChat online vriendenkringen haast slechts nog reclames over: advertenties van huizen, auto’s, verzekeringen … Niemand deelt nog “diepzinnige verhalen”, het is blijkbaar te vermoeiend om teksten te lezen; veel gemakkelijker is het om video’s te bekijken.
De geschiedenis heeft aangetoond dat zodra technologie gebruikt kan worden voor vermaak het altijd gebruikt zal worden voor vermaak.
De drukpers wordt gebruikt om romans te drukken, elektrische verlichting wordt gebruikt voor het nachtleven en big data algoritmen worden gebruikt om korte video’s aan te bevelen.

Een andere, heel belangrijke reden waarom Zhou Zhou niet meer post is dat de vrienden in de online vriendenkring niet langer echte vrienden zijn maar wel onze superieuren of nog klanten, klasgenoten, leraren en noem maar op. Je hebt die nog nooit ontmoet maar het zijn ‘vrienden’ geworden.

Als je een virtuele sociale hub start, heb je nog meer zorgen: je wil door sommige mensen gezien worden maar door anderen niet. Gelukkig bestaat een functie waarmee je alleen zichtbaar kunt zijn voor bepaalde mensen.
Ook weet je na verloop van tijd niet eens meer hoe je je moet kleden voor de foto’s.

En daarbij komt nog dat ze niet eens meer weet wat te posten: “Heb ik lekker gegeten of een uitstap gemaakt dan post ik een grid foto. Maar denk dan meteen: gaan de mensen niet zeggen dat ik niets van de wereld heb gezien? Of als ik mooie foto’s post van mij of mijn schattige kinderen die een wedstrijd hebben gewonnen: kom ik dan niet opschepperig over?”
Nee, door dit alles heeft ze helemaal geen zin meer online te posten.