Onze leesclub Aziatische literatuur bestaat nu reeds meer dan twee jaar. Ik doopte het The Bookworm, in herinnering aan mijn geliefde The Bookworm uit Beijing: een boekhandel en bibliotheek, waar men ook kon eten, een gezellige ontmoetingsplek waar men discussieerde rond een glas wijn of whisky…tot het in oktober 2019 werd gesloopt.
In onze Gentse leesclub, The Bookworm, bespreken we ons laatst gelezen boek waarna we aan tafel gaan om samen een schotel te verorberen die in verband staat met het boek of de geboorteplaats van de auteur.
Bij onze laatste samenkomst bespraken we een comic met o.a. ‘onsterfelijkheid’ als thema.
Ik serveerde het gezelschap het favoriete gerecht van de hoofdpersoon, een medicinale soep: lotuswortelsoep met varkensribbetjes.
Iedereen was enthousiast!
Hier volgt het recept.

Screenshot

Ingrediënten:
* 1 kg varkensribben (bite-sized)
* 500 gr verse lotuswortel (bij de toko te koop)
* 7 shiitake, gerehydrateerd en in plakjes gesneden
* 5 sneetjes verse gember
* een handvol verse peanuts
* 2 eetlepels gojibessen
* 2 steranijs
* 2 lente-uien, in ringetjes
* zout

Bereiding:

Blancheer de ribbetjes gedurende 1 minuut.
Giet af en spoel het vlees onder koud water.
Pel de lotuswortel en snij hem in grote stukken (doe dit niet bij voorbaat, zoniet oxideert hij).
Doe alle ingrediënten in een kookpot met 2 liter water en breng aan de kook.
Verlaag je het vuur. Laat minstens vier uur op heel laag pitje sudderen. Schuim eventueel af.
Maak de soep de dag voordien: opgewarmd is ze nog beter.
Voeg er zout aan toe, naar smaak.
Schep in een mooie dienschotel en versier met lente-ui.

慢慢吃! manman chi!

Zhouzhou, mijn Chinese vriendin uit Beijing, vertelde me daarnet dat haar echtgenoot de avond tevoren niets had gegeten: hij was woedend omdat ze als avondmaal drie gerechten had bereid! Ik begon snel na te denken: thuis zijn ze met hun vieren. Had ze misschien vijf gerechten moeten koken? Een per persoon plus een zoals de Chinese etiquette het voorschrijft? “Nee hoor”, was het antwoord, “ik had er slechts twee mogen maken maar geen drie.”
Ik ken haar man Faguo, een sympathieke maar een beetje macho Chinees wiens stoer uiterlijk een hoge dosis bijgeloof verbergt: eten van een drie gerechten maaltijd: geen kwestie van, dat zou ongeluk brengen…

In de Chinese cultuur is een drie gerechten maaltijd een taboe want traditioneel worden drie gerechten geserveerd als offer aan de doden of tijdens rituelen voor voorouders. Dit aanbieden aan levenden wordt dan ook opgevat als een belediging of een slecht voorteken.
Daar komt nog bij dat het getal 3, san 三 klinkt als zijn homoniem sàn 散 : o.a. uit elkaar gaan. Dus ook geen goed voorteken.
Mijn man, neuropsychiater, zou dit voorval zeker interpreteren als: behandelt Zhouzhou haar echtgenoot symbolisch als een dode?

Wij in het Westen hebben ook zo’n taboe: men gaat niet met dertien aan tafel. Mijn schoonvader, Johan Daisne, schreef een verhalenbundel: Met dertien aan tafel. Maar dat is andere koek!