Enkele weken geleden vertelde een Chinese vriendin me dat haar geliefde grootmoeder, die haar had opgevoed, plots overleden was en dat ze geen afscheid van haar had kunnen nemen. Radeloos van verdriet besloot ze de film The last Dance te gaan zien in de hoop dat deze film haar zou helpen in haar treurarbeid…
Haar verhaal en haar beslissing maakten me natuurlijk heel nieuwsgierig, maar ook en vooral de Chinese titel: ‘de Hel breken’.
De film speelt zich af in de uitvaart business, in het bruisende Hong Kong.
Een standaard westerse begrafenis, zelfs een met veel poespas, kan niet tippen aan die van Hong Kong, waar het evenement doordrenkt is van uitgebreide rituelen en symboliek op het kruispunt van volksreligie, taoïsme, boeddhisme en confucianisme.
Dominic, een weddingplanner, wordt gedwongen een carrièreswitch te maken na zijn failliet veroorzaakt door Covid 19. Hij heeft Master Man, een taoïstische priester, als business partner. Deze laatste heeft twee kinderen: een zoon Ben, die werd verplicht in de voetsporen van zijn vader te treden en een dochter Yuet, die reeds als kind verlangde om haar vader op te volgen. Maar die rol wordt vrouwen verboden: ze zijn ‘ritueel onrein’ wegens hun maanstonden.
Dominic, die zich vooral focust op het financiële en Master Man, die handelt in het vooruitzicht van het hiernamaals, liggen vaak met elkaar overhoop. Tot er in taoïstische zin vrede wordt gesloten, sereniteit wordt herwonnen en het leven positiever dan voorheen kan doorgaan. Ik heb meteen de motivatie van mijn vriendin begrepen…
De film werd in 2024 gedraaid in uitvaartcentra in de wijk Hung Hom van Hongkong, wat bijdraagt aan de authenticiteit ervan. Met een opbrengst van meer dan 18 miljoen dollar is deze kaskraker de meest succesvolle film in de Hongkongse box office!
In mijn volgende blog zal ik het hebben over de taoïstische begrafenisrituelen.