Ik zoomde onlangs met een Chinese vriendin die een week doorbracht in 喀什 Kashi, Kashgar, een stad gelegen in de meest westelijke provincie Xinjiang. Bij haar was het even na middernacht en ze liet me het uur zien op haar mobiel. Ze voegde er meteen aan toe: maar in feite is het uur van Ürumqi even voorbij 22 uur. Hoezo?
Geografisch gezien omvat China de breedte van vijf officiële tijdzones. In de jaren 1930 werden die officiële tijdzones niet volledig in acht genomen waardoor bepaalde regio’s in het binnenland hun eigen tijdstandaarden gingen hanteren, wat tot chaos leidde.
In 1949 introduceerde Mao Zedong de China Standard Time (CST), dit om de nationale eenheid in het land te bevorderen. Door één tijdzone te gebruiken is het eenvoudiger om een nationaal werkschema te handhaven en nieuws op hetzelfde tijdstip door het hele land te verspreiden. Dit heeft voor gevolg dat er een groot tijdsverschil is met de zon: in Ürumqi, hoofdplaats van de provincie Xinjiang, kan de zon pas om 10.00 opkomen terwijl hij in het oostelijke Beijing al twee uur vroeger opgekomen is.
Daarbij komt nog dat Xinjiang een speciale tijdregeling heeft. Daar worden twee tijdstandaarden in parallel gebruikt: Beijing Time en Xinjiang/Ürumqi, Time. Dit zorgt voor enige verwarring onder de lokale bevolking: wanneer het begrip ‘tijd’ wordt genoemd tijdens een conversatie tussen een Han (Chinees) en een Oeigoer moet er duidelijk vermeld worden of het om Beijing Time of Xinjiang Time gaat!
